Jeżówce

Gromada morskich bezkręgowców z typu szkarłupni, obejmująca dwie podgromady: j. regularne, charakteryzujące się kulistym ciałem i promienistym ułożeniem narządów (symetria promienista), oraz. Nieregularne, o zewnętrznej, wtórnej symetrii ciała. Zarówno j. regularne, jak i nieregularne są obecnie uważane za grupy polifiletyczne o charakterze sztucznym, wykazujące liczne przejścia morfologiczne między sobą. Ciało jeżowce jest pokryte kolcami. J. regularne mają na pancerzu 5 szeregów porów biegnących od otworu gębowego do odbytu. W porach znajdują się smukłe, kurczliwe, często zakończone przyssawką nóżki ambulakralne. Z guzków na pancerzu wyrastają długie, ruchome kolce i szczypczyki; struktury te bywają zaopatrzone w gruczoły jadowe. Wewnątrz położonego na spodzie ciała otworu gębowego znajduje się złożony aparat żujący zw. latarnią Arystotelesa, mogący zawierać jad. Wysuwalne ząbki zeskrobują ze skał między innymi glony; niektóre jeżowce regularne wygryzają kryjówki w koralach, skałach, a nawet stali. Żyją na dnie, zwykle na twardym podłożu, a nóżki ambulakralne i kolce służą im do poruszania. Największym gatunkiem (znanym tylko z jednego okazu) jest Sperostoma giganteum z głębokich wód.