Jerzyki

Rodzina z rzędu krótkonogich, obejmująca ok. 75 gatunków ptaków, występujących na całym świecie z wyjątkiem regionów polarnych, pd. cz. Chile i Argentyny, Nowej Zelandii i cz. Australii. Osiągają 9-23 cm dł. i przypominają z wyglądu jaskółki. Opierzone są szaro, brunatno lub czarno, często z połyskiem i jasnymi plamami na gardle, szyi, brzuchu lub kuprze. Mają krępy, mocny tułów, szeroką głowę z niewielkim, szerokim i nieco zakrzywionym dziobem, bardzo długie, sierpowato zagięte do tylu skrzydła i krótki, prosto ścięty lub dłuższy, głęboko rozwidlony ogon. Ma drobnych, słabych stopach występują pazurki służące do przyczepiania się do pionowych powierzchni, przy czym przedstawiciele podrodziny Apodinae mają wszystkie palce zwrócone do przodu, a Chaetuiinae, o mniej zmodyfikowanych nogach, podpierają się krótkimi, sztywnymi sterówkami. J. z dużą trudnością podrywają się do lotu. Żerującej, krążą wytrwale, chwytając owady w szeroko otwarty dziób. Podczas lotu także piją, kąpią się i kopulują. Latają sztywno i płytko, uderzając skrzydłami (6-8 razy na sekundę), których sierpowaty kształt pozwala na rozwijanie dużych prędkości. Osiągają prędkość ok. 110 km/h. Jedynymi ptakami drapieżnymi będącymi w stanie polować na j. są duże sokoły.