Jastrzębie

Najliczniejszy rodzaj z rodziny jastrzębiowatych, obejmujący ok. 50 gatunków ptaków, występujących na obszarach zadrzewionych i w lasach całego świata. J. nazywane są duże gatunki, a mniejsze – krogulcami. Ptaki te budują gniazda z patyków w koronach wysokich drzew. Samica składa 3-5 białych, brązowo nakrapianych jaj. wysiadywanych przez 4-5 tygodni. Młode opuszczają gniazdo po 5-6 tygodniach. (Największym przedstawicielem rodzaju jest jastrząb, osiągający 60 cm di. i 130 cm rozpiętości skrzydeł (samica wyraźnie większa od samca). Ma mocny, hakowaty dziób, dość krótkie, zaokrąglone skrzydła oraz stosunkowo długie nogi i ogon. Osobniki dorosłe ubarwione są szaro i prążkowane od spodu. żyje w lasach różnych typów w strefie umiarkowanej półkuli pn. Od dawna używa się go w sokolnictwie do polowań na drobne ssaki. J. australijski występuje w dwóch formach, białej i szarej, ale zawsze ma czarny dziób i czerwone oczy. Z j. właściwymi spokrewnione są m.in.: j. kreskowany – rzadki ptak australijski o brązowym ubarwieniu, długich skrzydłach i krótkim ogonie, 3 gatunki jastrzębiaków – dużych, długoskrzydłych ptaków o popielatym ubarwieniu, zamieszkujących otwarte tereny Afryki, gdzie polują gł. na jaszczurki, oraz mniejszy jastrzębiak mały zamieszkujący lasy Afryki.